Halve Marathon Amersfoort

finish HM AmersfoortIn maart van dit jaar was het ineens op een zondag 17 graden. Strakblauwe lucht, zonnetje. En die hitte waren we nog niet gewend. Op die dag liep ik in Den Haag de CPC Loop. Het was voor het eerst dat ik een halve marathon zou lopen. En het mislukte. Ik liep te hard in de tweede 5 kilometer en dat moest ik driedubbel terugbetalen op het eind. Onervarenheid en plotselinge hitte deden me de das om en ik liep 9 minuten langzamer dan ik had gehoopt: 2.14.55.

Een week later schreef ik me in voor de Halve Marathon van Amersfoort. En die was gisteren. Ik heb in de tussentijd veel getraind, enorme progressie geboekt door de trainingen. Pr’s gingen aan flarden en zowel op de club als op het hardloopforum van Fok! riepen mensen dat ik wel onder de twee uur zou kunnen. Zeker na de Vestingloop van 15km die in 1.22.26 ging.

Dat doel had ik alleen helemaal niet. Plus dat het tussen mijn oren nog helemaal niet lekker genoeg zat om op zo’n tijd weg te gaan. Een kwartier sneller dan in Den Haag. Laat ik eerst maar eens een keer een nette race lopen. Mooi opgebouwd en waarin ik niet finaal kapot ga. Lekker vlak lopen, misschien ietsje oplopende kilometertijden en als ik mazzel heb met een negatieve split, steeds sneller dus. Een kind leer je ook eerst fietsen, voor je het een racefiets geeft.

De training ging goed in de afgelopen weken en in de week voor Amersfoort heb ik me lekker rustig kunnen houden. Daardoor voelden mijn benen al goed in de dagen ervoor. Zondag ging de wekker op 7.00, om 8.00 uur zaten mijn vriendin en ik in de auto naar Amersfoort. Parkeren zo’n beetje op het finishplein was ideaal. Mijn vriendin startte om 10.00 uur op de 10 kilometer, een half uur later was mijn start. Met af en toe de zon en een graad of 20 perfect weer. Waar sommige mensen het nog te warm of te benauwd vonden, had ik van het weer totaal geen last.

Het doel was 2.06. Dat wilde ik nu wel lopen. En dus wilde ik starten op 5.55-6.00 min/km. De eerste kilometer ging nog ietsje te snel, met 5.45, maar daarna kon ik me wel inhouden en liep ik 5.56. In de kilometers erna kon ik een tempo aanhouden van rond de 5.50. Doordat ik achter Theo aan kon lopen, een man die ongeveer dat tempo bleef lopen, kon ik dat lekker lang volhouden. Na 7 kilometer een gelletje genomen, dat zou ik na 14 kilometer herhalen.

Ik raakte Theo kwijt toen hij bij de verzorgingspost op 11 kilometer stopte om te drinken. Zelf had ik daar geen behoefte aan. Ik had zelf twee flesjes meegenomen, wat voldoende bleek voor die 21 kilometer. Een paar kilometer zocht ik naar een tempo, maar ik kon het lekker houden op 5.40. Een stukkie sneller weer, maar het voelde goed. Niet veel later kon ik kilometers lang Marieke volgen die 5.35 liep. Zij volgde mij weer toen ik na 15 kilomter 5.30 per kilometer kon gaan lopen.

vlak voor finish AmerfoortNa 18 kilometer had ik het gehad. Ik kon het tempo net niet meer volhouden, terwijl Marieke nog een keer versnelde. Twee kilometer lang lukte het me niet om de 5.30 vol te houden, dus ik moest ietsje toegeven: twee keer 5.40. De laatste kilometer door de hete binnenstad kon ik in een soort van eindsprint nog 5.20 eruit persen.

De finish haalde ik in 2.01.02. Fenomenaal: een tijd waarvan ik niet had durven dromen voorafgaand. Voor een tijd onder de 2 uur, wat anderen riepen, had ik zeker in het begin sneller moeten lopen, maar dat was dan ook mijn doel niet. Een supermooie negatieve split. Eén waarmee ik verder kan. De trainer gaat nu een schema maken voor de marathon. Zelf hou ik nu twee weken rust, met een vakantie naar Gran Canaria in het verschiet.

Op naar die kustmarathon dan maar!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>