Stormvloedkering

Al een jaar lang speelt in mijn hoofd om een keer over de Stormvloedkering te lopen. Ik vind het altijd prachtig om over de Oosterscheldekering, zoals hij ook weleens wordt genoemd, te rijden. Een stukje machtige techniek die ons beschermt tegen het wassende Noordzeewater. En je kan er dus gewoon overheen. Met de auto, op de fiets of dus zelfs lopend.

IMG-20140608-WA0020
Stormvloedkering: pijlers en windmolens. Links de Noordzee.

Dat kwam er alleen nooit van. Het liefst zou ik het samen met mijn vriendin doen, maar die kon vorig jaar de afstand nog net niet aan. Nu wel en dus zijn we gisteren gaan hardlopen van Schouwen-Duiveland tot Noord-Beveland.

We zetten de auto bij de Banjaard en lieten ons aan de andere kan van de kering afzetten.

Daarna begon een rustig loopje de kering op naar de Roggenplaat, het eerste kunstmatige eilandje. Dat ging voorspoedig. Het weer was goed. Er was nog af en toe een wolkje dat wat verkoeling gaf. Verder lekker zonnig, maar met een graad of 20 nog niet echt te heet.

De schitterende vrijwel ongerepte natuur op Neeltje Jans.
De schitterende vrijwel ongerepte natuur op Neeltje Jans.

Op naar het tweede kunstmatige eiland Neeltje Jans, een paar kilometer verderop. Dat is het eiland waar in de eerste helft van de jaren 70 de enorme pijlers werden gemaakt van de pijlerdam. De wolken verdwenen en het werd een stukje warmer. Zeker toen we op Neeltje Jans van het pad af gingen en een ongeplande omweg van 3 kilometer over het eiland, dwars door de schitterende ontstane natuur liepen.

Eenmaal Neeltje Jans af is het nog maar een paar kilometer naar vaste grond. Je loopt langs de enorme pijlers. Ik moet zeggen dat dat toch wel een heel erg machtig gevoel geeft. Dat doet het met mij al als ik er met de auto overheen vlieg, maar lopend is het echt fenomenaal.

Rechts tussen de pijlers in de Noordzee zwemt een bruinvis, boven het water scheren meeuwen zich een baan door de hitte, op zoek naar een lekkere vis en aan de linkerkant zie je de Oosterschelde en de Zeelandbrug.

IMG-20140608-WA0014Natuurlijk ga ik dit nog een keer doen tijdens de Kustmarathon, maar daar gaat het zeker niet bij blijven. Dit is zo’n geweldig mooi stuk om te lopen. Dat moet je zeker ook een keer doen. En heb je geen twee auto’s, dan kun je ook van bushalte naar bushalte lopen. 14,5 kilometer ongeveer. Het is elke meter waard.

3 gedachten over “Stormvloedkering”

  1. Ik heb er afgelopen zomer een stuk van gelopen (van de Schotsman, via de Banjaard naar Neeltje Jans en terug) en ben het helemaal met je eens: Het is magisch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>